Hoe verschilt een agentic workflow van een chatbot of een cronjob?
Een chatbot antwoordt wanneer jij iets vraagt en stopt daarna. Een cronjob of script draait op een vast uur en doet elke keer exact hetzelfde. Een agentloop, die een agentic workflow draaiende houdt, zit daartussen. Een planner start de agent op vaste momenten, maar wat de agent dan doet, beslist het zelf op basis van een takenlijst en regels. Het leest de taak en kiest een aanpak. Het gebruikt tools zoals een CMS, een terminal of een API en controleert het resultaat voor het de taak afsluit.
Het verschil zit in het oordeel per stap. Een script loopt vast zodra de invoer anders is dan verwacht. Een agent ziet dat een taak onduidelijk is, kiest een andere route of laat de taak bewust liggen met een vraag aan een mens. Wat een AI-agent precies is en hoe het werkt, lees je in wat is een AI-agent.
Anthropic trekt dezelfde grens in een gids over het bouwen van effectieve agents, uit december 2024. Workflows volgen daar vooraf vastgelegde paden in de code, terwijl agents zelf bepalen hoe ze werken en welke tools ze gebruiken. Een agentic workflow zet zo'n flexibele agent in een vast kader van taken en regels. Gidsen over agentic workflows noemen vaak drie patronen: plannen, tools gebruiken en reflectie. Je vindt ze terug in de vijf stappen hieronder: de agent plant, gebruikt tools en laat het eigen werk nakijken.
Hoe werkt een team van subagents?
Eén agent die alles zelf doet, raakt vol: elke zoekopdracht, elk bestand en elke tussenstap blijft in hetzelfde gesprek hangen. Daarom splitst een hoofdagent het werk op. Het geeft afgebakende deeltaken aan subagents en krijgt alleen hun eindverslag terug.
In Hermes heet dat delegatie. Volgens de documentatie start elke subagent met een volledig nieuw gesprek en een eigen terminal, en krijgt het de tools van de hoofdagent mee. Alleen de samenvatting komt terug bij de hoofdagent. Standaard lopen er tot tien subagents tegelijk. Je kunt subagents ook een ander model geven. Zo doet een snel en goedkoop model het opzoekwerk, terwijl de hoofdagent met een sterker model plant.
Zo ontstaat een team met rollen. Een verkenner zoekt bronnen, bestanden of data bij elkaar. Een bouwer voert een afgebakende wijziging uit. Een reviewer kijkt het resultaat na zonder de redenering van de bouwer te kennen. Dat is precies de bedoeling: een tweede paar ogen dat niet meegaat in dezelfde denkfout. Voor zware reviews zet je daar een sterker model op. Vakteksten noemen zo'n opzet met meerdere samenwerkende agents een multi-agent system.
Hoe ziet één ronde van een agentic workflow eruit?
Elke ronde volgt dezelfde vijf stappen. De volgorde ligt vast; wat de agent binnen een stap doet, hangt af van de taak.