De 7 meest voorkomende beveiligingsfouten in code die door AI geschreven is

Beveiligingsfouten in AI-code zie je niet snel. Code van Claude, Cursor of Lovable werkt meestal meteen, en code die werkt, lijkt veilig, ook als ze dat niet is. Volgens het GenAI Code Security Report 2026 van Veracode, een leverancier van beveiligingssoftware, schrijven taalmodellen nu bijna altijd code die technisch klopt, maar zat er in ongeveer 44% van de testopdrachten een bekend beveiligingslek in.

Hieronder vind je de zeven beveiligingsfouten in AI-code die het vaakst opduiken. Het gaat om geheimen in de code, ontbrekende rechtencontrole, injectie, kwetsbare of verzonnen pakketten, te veel data in logs en API-antwoorden, onveilige bestandsuploads en te ruime CORS-instellingen. Per fout lees je wat het is, waarom een AI-tool het mist, hoe je het zelf herkent en hoe je het oplost. Je hoeft geen ontwikkelaar te zijn om mee te lezen. Je haalt er wel het meeste uit als je de lijst samen met de bouwer van je app doorloopt.

Zeven grijze, blauwe en crèmekleurige blokken in een boog, verbonden door een dunne, oplichtende blauwe lijn
Een AI-tool bouwt wat je vraagt. Wat je niet vraagt, controleert het zelden.

Waarom duiken in AI-code steeds dezelfde fouten op?

De fouten zijn niet willekeurig. Ze komen uit een paar vaste gewoonten van AI-tools.

Modellen leren van voorbeeldcode. Tutorials laten de beveiliging vaak weg om het voorbeeld kort te houden. De sleutel staat gewoon in de code, en de code plakt de query aan elkaar. Het model neemt die gewoonte over.

De tool kent je bedrijfsregels ook niet. Welke klant welke factuur mag zien, staat nergens tot iemand het opschrijft. Vraag je om de factuur met een bepaald nummer te tonen, dan krijg je precies dat. Voor iedereen.

En een AI-tool lost een foutmelding vaak op door ze te laten verdwijnen. Geeft de browser een CORS-fout, dan zet de tool alles open. De melding is weg, de app werkt en niemand ziet dat er nu een gat zit.

De meeste fouten hieronder staan in de OWASP Top 10:2025, de bekendste lijst met risico’s voor webapplicaties. Bij elke fout staat de OWASP-categorie, zodat je ontwikkelaar het kan nalezen.

De zeven beveiligingsfouten in AI-code, één voor één

Bovenaan staan de fouten waarmee iemand rechtstreeks bij je data of je accounts komt.

  1. 01

    Geheimen in de code

    API-sleutels, databasewachtwoorden of tokens staan in de code. Soms staan ze in een .env-bestand dat mee in de repository zit, of in de JavaScript die naar de browser gaat. Een AI-tool zet een sleutel waar de code meteen werkt. Of die sleutel daarna voor iedereen zichtbaar is, weegt het niet af. Een variabele met een voorvoegsel als NEXT_PUBLIC_ of VITE_ belandt bijvoorbeeld in de browser, leesbaar voor elke bezoeker. Wachtwoorden en sleutels die vast in de code staan, rekent OWASP tot A07 Authentication Failures.

    Zo herken je het: zoek in de code én in de volledige geschiedenis van de repository naar sleutels, bijvoorbeeld met secret scanning van GitHub. Open je app in de browser, bekijk de geladen JavaScript en zoek op woorden als key, secret en token.

    Zo los je het op: vervang elke gelekte sleutel bij de aanbieder. Alleen de regel verwijderen is niet genoeg, want de geschiedenis van de repository onthoudt hem. Bewaar geheimen in omgevingsvariabelen op de server of in een kluis voor geheimen. Zet .env in .gitignore en laat de browser nooit rechtstreeks met een betaalde API praten. Meer in de Secrets Management Cheat Sheet van OWASP.

  2. 02

    Ontbrekende rechtencontrole (IDOR)

    De app controleert of je bent ingelogd, maar niet of de gegevens van jou zijn. Een link als /facturen/1042 toont factuur 1042 aan elke ingelogde gebruiker die het nummer aanpast. Dat heet IDOR (insecure direct object reference) en valt onder de nummer één van de OWASP-lijst: A01 Broken Access Control. Een AI-tool mist het omdat de code correct oogt. De query haalt netjes de juiste factuur op. Dat er een voorwaarde bij moet zoals ‘en die factuur hoort bij deze klant’, stond niet in de prompt. Bij databases als Supabase of Firebase zie je dezelfde fout in een andere vorm: toegangsregels per rij die uit staan of te ruim zijn.

    Zo herken je het: maak twee testaccounts. Log in met het tweede en verander in links en API-aanroepen de nummers naar gegevens van het eerste. Zie je iets wat niet van jou is, dan ontbreekt de controle. In de code zie je het aan queries die alleen op het nummer uit de aanvraag zoeken. Ze filteren niet op de ingelogde gebruiker of het bedrijf.

    Zo los je het op: filter elke query op de server op de ingelogde gebruiker of organisatie, ook als de interface de knop al verbergt. Een controle die alleen in de browser draait, is geen controle: iedereen kan je API rechtstreeks aanroepen. Zet toegang standaard dicht en open alleen wat nodig is. Schrijf een test die met een tweede account probeert binnen te komen. Voorbeelden staan in de IDOR Prevention Cheat Sheet.

  3. 03

    Injectie: SQL, HTML en prompts

    Invoer van een gebruiker komt ongefilterd in een databasequery (SQL-injectie), in de HTML van de pagina (cross-site scripting) of in een shellcommando. Dat is A05 Injection. AI-tools plakken nog vaak tekst aan elkaar tot een query, of tonen opmaak met innerHTML of dangerouslySetInnerHTML. Veel voorbeeldcode doet het zo. Heeft je app een AI-functie, dan komt er een nieuwe vorm bij: prompt injection. Dan geeft tekst in een document of e-mail het taalmodel verborgen instructies. De OWASP Top 10 voor LLM-toepassingen zet dat op de eerste plaats.

    Zo herken je het: zoek in de code naar queries die de code met plustekens of template-strings opbouwt, naar innerHTML en naar exec- of system-aanroepen met invoer erin. Typ in elk invoerveld eens een apostrof of een stukje HTML zoals <b>test</b>. Krijg je een databasefout of vette tekst te zien, dan behandelt de app invoer niet goed.

    Zo los je het op: gebruik altijd geparametriseerde queries of de functies van je ORM, laat het framework HTML escapen en vermijd shellcommando’s met invoer van gebruikers. Behandel ook het antwoord van een taalmodel als onbetrouwbare invoer. Laat het nooit zomaar een query, commando of stuk pagina worden (LLM05: Improper Output Handling). Zie ook de SQL Injection Prevention Cheat Sheet.

  4. 04

    Kwetsbare en verzonnen pakketten

    Een AI-tool kiest pakketten uit wat het tijdens de training zag. Dat zijn vaak oudere versies, soms met een bekende kwetsbaarheid (CVE). Nog erger is een pakket dat niet bestaat. Onderzoekers lieten 16 taalmodellen 576.000 codevoorbeelden schrijven. Bij commerciële modellen bestond gemiddeld minstens 5,2% van de voorgestelde pakketten niet, bij opensourcemodellen 21,7% (Spracklen e.a., USENIX Security 2025). Een aanvaller kan zo’n verzonnen naam registreren en er kwaadaardige code in stoppen. Dat heet slopsquatting. OWASP noemt dit A03 Software Supply Chain Failures.

    Zo herken je het: kijk bij elk nieuw pakket of het echt bestaat, wie het onderhoudt en wanneer het voor het laatst is bijgewerkt. Draai npm audit, pip-audit of de controle van je eigen pakketbeheerder, en kijk of er een lockbestand in de repository staat.

    Zo los je het op: werk pakketten met bekende kwetsbaarheden bij, verwijder wat je niet gebruikt en leg versies vast in een lockbestand. Laat een tool als Dependabot of Renovate updates voorstellen. En installeer nooit een pakket dat de AI noemt zonder het eerst op te zoeken.

  5. 05

    Te veel data in logs, foutmeldingen en API-antwoorden

    AI-code logt graag alles, want dat is handig bij het debuggen: volledige aanvragen, tokens, e-mailadressen. API’s sturen vaak het hele record terug, ook velden die de interface nooit toont, zoals een wachtwoordhash of interne notities. En een foutmelding toont soms een volledige stacktrace aan de bezoeker. Dat raakt meerdere OWASP-categorieën: A09 (logging), A10 (foutafhandeling) en A01 (gegevens die je niet zou mogen zien). Voor een AI-tool is meer informatie gewoon behulpzamer. Wie die informatie later te zien krijgt, weegt het niet af.

    Zo herken je het: open de ontwikkelaarstools van je browser en bekijk wat je API’s echt terugsturen, niet alleen wat het scherm toont. Lees een paar regels van je productielogs. Lok een fout uit en kijk wat de bezoeker te zien krijgt.

    Zo los je het op: stuur per API alleen de velden terug die nodig zijn, met een vaste lijst in plaats van het hele object. Log geen wachtwoorden of tokens en niet meer persoonsgegevens dan nodig: ook logs vallen onder de AVG. Toon de bezoeker een algemene foutmelding en bewaar de details in de logs. Tips per soort log staan in de Logging Cheat Sheet.

  6. 06

    Onveilige bestandsuploads

    Een uploadformulier is snel gebouwd. De AI-tool vertrouwt dan vaak de bestandsnaam en het bestandstype die de browser meestuurt, zet geen limiet op de grootte en bewaart de bestanden op een plek waar de server ze als webpagina kan tonen. Een geüpload SVG- of HTML-bestand met een script erin draait dan op je eigen domein. OWASP rekent uploads zonder beperking tot A06 Insecure Design.

    Zo herken je het: probeer een bestand met een dubbele extensie, zoals factuur.pdf.html, of een heel groot bestand. Kijk waar geüploade bestanden terechtkomen en of je ze via een gewone link kunt openen zonder in te loggen.

    Zo los je het op: sta alleen de bestandstypes toe die je echt nodig hebt en controleer de inhoud, niet alleen de extensie. Geef bestanden een nieuwe, willekeurige naam, bewaar ze buiten de webmap of in afgeschermde opslag, zet een maximale grootte en bied ze aan als download. De File Upload Cheat Sheet heeft een volledige lijst.

  7. 07

    Te ruime CORS-instellingen en ontbrekende headers

    CORS bepaalt welke andere websites je API vanuit de browser mogen aanroepen. Loopt een AI-tool tegen een CORS-fout aan, dan is alles toestaan de snelste oplossing: elke website, soms zelfs met de inloggegevens van de gebruiker erbij. Beveiligingsheaders zoals Content-Security-Policy en Strict-Transport-Security ontbreken vaak helemaal, omdat de app ook zonder werkt. Beide vallen onder A02 Security Misconfiguration.

    Zo herken je het: zoek in de code naar een CORS-instelling met een sterretje (*) of origin: true. Scan de headers van je live app met de gratis HTTP Observatory van Mozilla.

    Zo los je het op: zet in de CORS-instelling een vaste lijst van domeinen die je API mogen aanroepen. Voeg de basisheaders toe via je framework of hosting: Content-Security-Policy, Strict-Transport-Security, X-Content-Type-Options en een regel die verbiedt dat andere sites je app inbedden. Welke waarden je kiest, lees je in de HTTP Headers Cheat Sheet.

Welke fouten vindt een scanner, en welke niet?

Een deel van deze lijst kun je automatiseren. Een secret scanner vindt de meeste sleutels, een pakketcontrole vindt bekende kwetsbaarheden en een headerscan ziet meteen wat ontbreekt. Andere fouten zitten in de logica van je app. Een scanner weet niet welke klant welke factuur mag zien, dus een ontbrekende rechtencontrole vindt die zelden.

FoutOWASP Top 10:2025Vindt een automatische scan het?

Geheimen in de code

A07 Authentication Failures

Meestal, als je ook de geschiedenis van de repository scant

Ontbrekende rechtencontrole (IDOR)

A01 Broken Access Control

Zelden, want het hangt af van je bedrijfsregels

Injectie (SQL, HTML, prompts)

A05 Injection

Deels: klassieke patronen wel, prompt injection nauwelijks

Kwetsbare en verzonnen pakketten

A03 Software Supply Chain Failures

Bekende CVE’s wel, een verzonnen pakket niet altijd

Te veel data in logs en API-antwoorden

A09, A10 en A01

Zelden, want je moet weten welke velden gevoelig zijn

Onveilige bestandsuploads

A06 Insecure Design

Deels

Te ruime CORS en ontbrekende headers

A02 Security Misconfiguration

Ja, met een headerscan van je live app

Let vooral op de rijen met ‘zelden’. Daar zitten de fouten waarbij iemand de gegevens van een andere klant te zien krijgt. Om die te vinden heb je iemand nodig die weet hoe de app gebruikt wordt.

Hoe vraag je je AI-tool om veiligere code?

Een deel van deze fouten voorkom je al in de prompt. Vertel de tool vooral wat het zelf niet kan weten:

  • Zeg wie wat mag zien, bijvoorbeeld: een gebruiker ziet alleen de facturen van het eigen bedrijf.

  • Vraag om geparametriseerde queries, en om geen geheimen in de code of in de browser.

  • Vraag bij elk voorgesteld pakket de officiële naam en de link naar de pakketpagina, en controleer die zelf.

  • Laat na het bouwen een test schrijven die met een tweede account de gegevens van het eerste probeert te openen.

  • Laat een CORS- of rechtenfout niet oplossen door alles open te zetten. Vraag welke instelling minimaal nodig is.

  • Zet deze regels in de projectinstructies van je AI-tool, zodat het ze elke keer toepast. In Claude Code is dat een CLAUDE.md-bestand, in Cursor een regel in .cursor/rules en in Lovable de project knowledge.

Dat maakt de code beter, maar niet gegarandeerd veilig. Het model dat de code schreef, kijkt er met dezelfde blinde vlekken naar. Waarom een onafhankelijke controle zinvol is en wanneer je die laat doen, lees je in waarom een app die met AI gebouwd is een security audit nodig heeft.

Bouw je zo een hele app, ook wel vibe coding genoemd? Loop dan vóór de lancering de checklist voor vibe coding en veiligheid door.

Bij een security audit van Voltti zoeken AI-modellen en eigen skills de code door op precies deze fouten. Daarna beoordeelt een mens met 20+ jaar ervaring in webontwikkeling elke bevinding. Je krijgt een rapport met per bevinding de ernst en de oplossing. In het artikel over hoe Voltti een security audit uitvoert met AI lees je elke stap. Werkt je team zelf met AI-tools en bedrijfsdata, kijk dan ook naar de checklist voor veilig AI-gebruik. Wil je dat iemand je app nakijkt? Voor bedrijven in België en Nederland bespreken we graag wat dat voor jouw app inhoudt.

Portretfoto van Seppe Gadeyne

Seppe Gadeyne is developer en eigenaar van Voltti. Hij richt AI-agenten in voor bedrijven in België en Nederland.

Bijgewerkt op

Veelgestelde vragen

01Welke beveiligingsfout komt het vaakst voor in AI-code?

Ontbrekende rechtencontrole springt eruit. De OWASP Top 10:2025 zet Broken Access Control op de eerste plaats, en AI-tools missen die fout makkelijk omdat de code wel correct oogt. Ook geheimen in de code en injectie komen vaak voor, omdat veel voorbeeldcode waar modellen van leren die fouten zelf bevat.

02Wat is IDOR?

IDOR staat voor insecure direct object reference. De app laat je gegevens opvragen via een nummer of ID, maar controleert niet of ze van jou zijn. Verander je het nummer in de link, dan zie je de gegevens van iemand anders. Het is een vorm van Broken Access Control.

03Wat is slopsquatting?

Bij slopsquatting registreert een aanvaller een pakketnaam die een AI-tool verzonnen heeft. Installeert een ontwikkelaar dat voorgestelde pakket zonder te controleren, dan haalt die de kwaadaardige code van de aanvaller binnen. Kijk daarom bij elk nieuw pakket of het echt bestaat en wie het onderhoudt.

04Vindt een securityscanner al deze fouten?

Nee. Scanners vinden sleutels in de code, bekende kwetsbaarheden in pakketten en ontbrekende headers vrij goed. Fouten in de logica van je app, zoals een ontbrekende rechtencontrole of een API die te veel velden terugstuurt, vinden ze zelden. Daarvoor moet iemand weten wie wat mag zien.

05Kan ik mijn AI-tool vragen om veilige code te schrijven?

Dat helpt zeker. Vertel de tool wie welke gegevens mag zien, en vraag om geparametriseerde queries en geen geheimen in de code. Laat daarna een test schrijven met een tweede account. De code wordt er beter van, maar niet gegarandeerd veilig: het model kijkt met dezelfde blinde vlekken naar de eigen code.

Je AI-app laten nakijken?

Bespreek je pilot